Instrukcja obsługi.

Do każdego sprzętu dołączona jest instrukcja obsługi. Dzięki temu każdy może spróbować poradzić sobie ze składaniem mebli, włączeniem żelazka parowego albo instalacją gry komputerowej. Na początku wydaje się, że nie umiesz czegoś zrobić, a po przeczytaniu instrukcji okazuje się, że to wcale nie jest takie trudne. Dlaczego piszę dziś o instrukcji? Dlatego, że podsłuchałam jak kolega mówi do koleżanki:

- Nie rozumiem kobiet. Do was powinni dołączać jakąś instrukcję obsługi.

Nie sądzę by technologia poszła do przodu na tyle, by udało się tego dokonać. Jeśli chcecie komuś ułatwić zrozumienie siebie to zacznijcie mówić wprost. Gdybyśmy potrafili czytać w czyichś myślach może świat byłby prostszy, ale za to dużo mniej ciekawy. 

Powodzenia!

Kto to jest?

Kto to jest KLAUN? Zastanawialiście się kiedyś nad tym? Kiedy byłam małą dziewczynką klauny kojarzyły mi się z cyrkiem. Co ciekawe - wcale ich nie lubiłam. Nawet trochę się bałam. Gdyby ktoś wtedy zapytał mnie o to kim jest klaun odpowiedziałabym, że to taki kolorowy pan, mocno umalowany i przebrany w śmieszne ubrania. A co odpowiadają dzieci teraz, kiedy ja zadaję im to samo pytanie ?

- Klaun to taka osoba, która z całej siły uderzyła się w nos i dlatego jest taki czerwony.
- Klaun to taka osoba, która lubi ubierać się na kolorowo.
- Klaun to taka osoba, która rozśmiesza innych.
- Klaun to taka osoba, która ma w szafie same dziwne ubrania.
- Klaun to taka osoba w długich włosach i ja raczej nie będę klaunem bo nie mam długich włosów..

No to kto to jest jest KLAUN ? 

Dobrego dnia:)
Mała

Nowy człowiek.

Zawsze powtarzano mi, że w Polsce są dwa tematy tabu: religia i polityka. Kiedy rozmowa schodzi na którykolwiek z tych tematów to zaczyna się robić nieprzyjemnie. Gdybym miała wymienić jedną rzecz, której potrafi bronić każdy człowiek to z pewnością byłyby to jego poglądy. Swoje - zostawiam dla siebie. Chciałam jednak w związku z tym, co ostatnio stało się przedmiotem wielu dyskusji zostawić tu pewne zdanie, które jakiś czas temu przeczytałam, a które bardzo mocno wryło mi się w pamięć.

Poród to nie tylko narodziny dziecka - to również narodziny samej Matki. 

Zostawiam Was z tym zdaniem. Bez komentarza.

Z tatą.

Poranna droga do przedszkola. Tata ze swoim synkiem. Wiecie jak to rano - poważne rozmowy w samochodzie. O tym, co było na śniadanie. O tym, dlaczego zwierzęta zapadają w sen zimowy. O tym dlaczego mama jeszcze spała, kiedy wychodzili z domu. A oto fragment takiej rozmowy opisany przez jedną z Mam:

- Synku, jak będziesz duży to ty będziesz kierował autem a ja będę siedział z boku wiesz? - mówi Tata.

Chłopiec zastanawia się chwilkę, po czym odpowiada:
- Tato, a ty będziesz wtedy małym chłopcem?

I to jest bardzo dobre pytanie.

Budzikom śmierć.

Zazwyczaj nie mam problemu ze wstawaniem. Lubię budzić się, kiedy całe miasto jeszcze śpi, a pani w piekarni dopiero co wykłada ciepłe bułeczki na półkę. No ale dziś najchętniej zrobiłabym to:

AAAAAAAA! 

Mam nadzieję, że Wam lepiej się dzisiaj wstawało :)

Róża czy tulipan?

Dziś Dzień Kobiet. Tych małych i tych dużych. Jeśli wstając rano jeszcze o tym nie wiedziałeś to już wiesz, bo przecież CAŁE miasto, KAŻDY supermarket zaprasza do zakupu kolorowych kwiatów. Tulipany, róże, goździki..co tylko chcesz.

Dzisiaj w jednym ze sklepów mijałam Tatę z Synem. Tata ruszył w stronę tulipanów za 6zł, rzucając mimochodem "O! Tanio! Biorę". Mały chłopiec pobiegł nim i widząc jak ten wyciąga z koszyka dwa małe tulipany zapytał:

- Tato, dlaczego kupujesz mamie tanie kwiaty?

Wyraz twarzy tego pana - B E Z C E N N Y.

Wszystkim Paniom życzę wszystkiego dobrego, a Panom, by uważali na promocje ;)

Pozdrawiam ja

Mała

Pod parasol!

Zima zaskoczyła kierowców! To moje ulubione zdanie, które dziennikarze powtarzają przy okazji tego, co obecnie dzieje się za oknem. Czy Wy też to widzicie?! No ale nie ma co się dziwić, bo w marcu jak w garcu..

Idąc pod parasolem przez miasto spotkałam mnóstwo osób, które walczyły ze śniego-deszczem jedynie przy pomocy zarzuconego na głowę kaptura. Przejście dla pieszych. Czekam na zielone jak większość stojących tam. Przede mną ojciec z synem. Stoją bez parasola. No i stoją sobie stoją i tak, jak ja czekają aż to światło w końcu będzie zielone. Przyjemnie się stoi, kiedy sypie śnieg z deszczem, a przed sekundą jakiś miły pan wjechał obok ciebie w kałużę i ochlapał tak, że jedyne na co masz ochotę to pokazać mu środkowy palec. No ale stoimy, a chłopiec odwraca się w moją stronę. Chyba wcześniej mnie nie zauważył. Po chwili patrzę a Mały stoi ze mną pod moim parasolem. Czary-mary?? Jego tata odwrócił się i z uśmiechem powiedział:

- Ty to wiesz jak się ustawić kolego !

No co tu dużo mówić - wiedział ;) I tak oto razem czekaliśmy na zielone - ja i mały chłopiec, który znalazł miejsce pod moją parasolką.